Συνήθεις καρκίνοι στα παιδιά και η αντιμετώπιση τους
Ο καρκίνος είναι μια από τις πιο καταστροφικές καταστάσεις στην ιατρική επιστήμη, που επηρεάζει όχι μόνο τους ενήλικες αλλά και τα παιδιά όλων των ηλικιών. Ο καρκίνος συμβαίνει όταν κάποια μη φυσιολογικά κύτταρα του σώματός μας αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα. Αν και οι παιδιατρικοί καρκίνοι (παιδικός καρκίνος) είναι σπάνιοι, η κατανόηση των τύπων και των θεραπειών μπορεί να βοηθήσει τους γονείς, τους φροντιστές και τους ασθενείς να βοηθήσουν στην αποτελεσματική πλοήγηση αυτής της επικίνδυνης ασθένειας.
Τύποι καρκίνου στα παιδιά
Υπάρχουν διάφοροι τύποι καρκίνου που είναι πολύ συνηθισμένοι στα παιδιά, μερικοί από αυτούς είναι συγκεκριμένοι για ένα εύρος ηλικιών. Μπορεί επίσης να εμφανίσουν διαφορετικά συμπτώματα σε διαφορετικά παιδιά ανάλογα με τη θέση του όγκου. Εδώ είναι οι πιο συχνοί καρκίνοι που εμφανίζονται στα παιδιά:
Λευχαιμία:
Η λευχαιμία είναι ο πιο συχνός καρκίνος μεταξύ των παιδιών ηλικίας 0 έως 14 ετών. Σχεδόν το 30 έως 35% των ασθενών με καρκίνο προσβάλλονται από λευχαιμία παγκοσμίως. Είναι ο καρκίνος του αίματος και του μυελού των οστών (Τα ερυθρά αιμοσφαίρια παράγονται από τον μυελό των οστών). Στη λευχαιμία, ο μυελός των οστών παράγει μια άνευ προηγουμένου ποσότητα μη φυσιολογικών λευκών αιμοσφαιρίων, τα οποία καταστρέφουν τα υγιή αιμοσφαίρια στις φλέβες. Η λευχαιμία χωρίζεται σε υπο κλάδους που είναι:
Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία (ALL): Αυτή είναι η πιο συχνά εντοπιζόμενη μορφή λευχαιμίας στα παιδιά, που επηρεάζει το μυελό των οστών και τα λεμφοκύτταρα (Λευκά Αιμοσφαίρια).
Οξεία μυελογενής λευχαιμία (ΟΜΛ): Αυτός είναι ένας σπάνιος τύπος λευχαιμίας αλλά είναι πολύ επιθετικός. Επηρεάζει τα μυελοειδή κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος. Τα μυελοειδή κύτταρα είναι ένας άλλος τύπος λευκών αιμοσφαιρίων.
συμπτώματα: Τα συμπτώματα της λευχαιμίας περιλαμβάνουν συχνές λοιμώξεις, πυρετό και ρίγη, πόνο στα οστά ή στις αρθρώσεις και εύκολη αιμορραγία.
Όγκοι εγκεφάλου:
Οι όγκοι του εγκεφάλου είναι ο δεύτερος πιο συχνός καρκίνος στα παιδιά. Μπορεί να αναπτυχθεί σε οποιοδήποτε μέρος του εγκεφάλου και μπορεί να επηρεάσει άλλες σωματικές λειτουργίες ανάλογα με την πληγείσα περιοχή του εγκεφάλου. Έχει δύο κλάδους: πρωτογενή (όγκος που προκύπτει μέσα στον εγκέφαλο) και μεταστατικό (όγκος που προκύπτει από άλλα μέρη του σώματος και φτάνει στον εγκέφαλο). Το DNA των κυττάρων του εγκεφάλου υφίσταται κάποιες αλλαγές, που οδηγούν σε όγκους του εγκεφάλου. Εδώ είναι τα διάφορα είδη όγκων:
Γλοιώματα: Το Glimas είναι ένας όγκος που ξεκινά από τα νευρογλοιακά κύτταρα του εγκεφάλου, αυτά είναι τα κύτταρα που βοηθούν στην υποστήριξη και προστασία των νευρικών κυττάρων.
Επενδυμώματα: Έχουμε δευτερόλεπτα γεμάτα υγρά που ονομάζονται κοιλίες στον εγκέφαλό μας. αυτός ο τύπος όγκου ξεκινά από την κυτταρική επένδυση αυτών των κοιλιών.
Μυελοβλαστώματα: Αυτός ο όγκος συνήθως αναπτύσσεται από την παρεγκεφαλίδα του εγκεφάλου. η παρεγκεφαλίδα βοηθά στην ισορροπία και τον έλεγχο της κίνησης του σώματος.
συμπτώματα: Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν πονοκεφάλους, δυσκολία στην ισορροπία κατά το περπάτημα, ναυτία, έμετο και αλλαγές συμπεριφοράς.
Νευροβλάστωμα:
Είναι ένας τύπος καρκίνου που αναπτύσσεται πιο συχνά σε παιδιά ηλικίας κάτω των 5 ετών. Το νευροβλάστωμα είναι ένας καρκίνος που επηρεάζει τα νευρικά κύτταρα και εντοπίζεται συχνότερα στα επινεφρίδια (Βρίσκεται πάνω από τα νεφρά, που βοηθά στην καταστολή της υψηλής αρτηριακής πίεσης). Μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε άλλα μέρη του σώματος, όπως η λεκάνη, η κοιλιά, ο λαιμός ή το στήθος.
συμπτώματα: εξαρτώνται από τη θέση του όγκου, αλλά πιο συχνά περιλαμβάνουν οίδημα γύρω από την πληγείσα περιοχή που είναι ο λαιμός, η κοιλιά ή το στήθος, η ανεξήγητη απώλεια βάρους και ο πυρετός.
Όγκος Wilms: (Καρκίνος Νεφρού)
Ο Wilms είναι ένας καρκίνος των νεφρών που επηρεάζει παιδιά ηλικίας 3 έως 4 ετών. Είναι ένας σπάνιος τύπος καρκίνου, αλλά ευτυχώς ιάσιμος. Η αιτία αυτού του καρκίνου είναι ακόμα άγνωστη, αλλά πιθανότατα οφείλεται σε κληρονομικές γενετικές μεταλλάξεις στο DNA.
συμπτώματα: συμπτώματα περιλαμβάνουν αίμα στα ούρα, πυρετό, πρήξιμο και πόνο στην κοιλιά.
Λέμφωμα:
Το λέμφωμα είναι μια άλλη παραλλαγή του καρκίνου του αίματος που επηρεάζει το ανοσοποιητικό και το λεμφικό σύστημα ενός ατόμου. Το λέμφωμα διαφέρει από τη λευχαιμία ως προς την προέλευσή του και το προσβεβλημένο τμήμα του. Το λέμφωμα αναπτύσσεται στο λεμφικό σύστημα του σώματος και επηρεάζει τα λεμφοκύτταρα, τα οποία είναι τα κύρια συστατικά του ανοσοποιητικού συστήματος. Το λέμφωμα είναι επίσης δύο τύπων:
Λέμφωμα Hodgkin: Αν και είναι πιο κοινός τύπος λεμφικού καρκίνου στους ενήλικες, μπορεί να επηρεάσει τα παιδιά σε ορισμένες περιπτώσεις.
Λέμφωμα μη Hodgkin: Αυτός ο τύπος λεμφώματος είναι πολύ κοινός στα παιδιά και επηρεάζει κυρίως τον σπλήνα, τον μυελό των οστών και τους λεμφαδένες.
Συμπτώματα εξαρτώνται από τον τύπο του λεμφώματος, με το πιο κοινό να είναι οίδημα των λεμφαδένων, πυρετός, νυχτερινές εφιδρώσεις και κόπωση.
Θεραπείες για τον Παιδιατρικό Καρκίνο
Οι θεραπείες του παιδικού καρκίνου εξαρτώνται από διάφορους παράγοντες, όπως η ηλικία του παιδιού, η εντόπιση του καρκίνου, ο τύπος του καρκίνου και το επίπεδο εξάπλωσης του καρκίνου. Ο κύριος στόχος της διαδικασίας θεραπείας είναι η αφαίρεση των προσβεβλημένων κυττάρων αφαιρώντας τα καρκινικά κύτταρα χωρίς να προκαλείται όσο το δυνατόν μικρότερη βλάβη στα υγιή κύτταρα. Ακολουθούν μερικές κοινές θεραπείες για τον καρκίνο:
1.Χειρουργική
Η χειρουργική επέμβαση είναι η πρώτη γραμμή άμυνας στη θεραπεία του παιδικού καρκίνου. Ο στόχος είναι να αφαιρέσετε τον προσβεβλημένο ιστό χωρίς να βλάψετε άλλους υγιείς ιστούς. Η χειρουργική επέμβαση είναι πιο κοινή στη θεραπεία του Wilms ή των όγκων του εγκεφάλου, επειδή οι όγκοι μπορούν να αφαιρεθούν εύκολα από αυτά τα μέρη.
2.Ανοσοθεραπεία
Η ανοσοθεραπεία είναι μια σύγχρονη θεραπεία στην οποία το φυσικό ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού εκπαιδεύεται να αναγνωρίζει και να καταπολεμά τα καρκινικά κύτταρα. Αυτή η θεραπεία χρησιμοποιείται όταν άλλες παραδοσιακές θεραπείες δεν λειτουργούν για συγκεκριμένους τύπους καρκίνου όπως το νευροβλάστωμα.
3.Ακτινοθεραπεία
Η ακτινοθεραπεία γίνεται με βομβαρδισμό ακτίνων υψηλής συχνότητας για την εξόντωση ή την καταστροφή των καρκινικών κυττάρων. Χρησιμοποιείται πριν από τη χειρουργική επέμβαση για τη συρρίκνωση του όγκου ή μετά από χειρουργική επέμβαση για την καταστροφή του εναπομείναντος όγκου. Αυτή η θεραπεία εφαρμόζεται συχνότερα σε περιπτώσεις λευχαιμίας και όγκων εγκεφάλου.
4.Χημειοθεραπεία
Η χημειοθεραπεία γίνεται όταν η χειρουργική επέμβαση από μόνη της δεν μπορεί να βοηθήσει στη θεραπεία του καρκίνου. Αυτή η θεραπεία γίνεται όταν ο καρκίνος έχει φτάσει στο στάδιο της μετάστασης, όπου αρχίζει να εξαπλώνεται σε άλλα μέρη του σώματος. Ισχυρό φάρμακο από το στόμα ή IV σειράς χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του καρκίνου, ο οποίος μπορεί επίσης να οδηγήσει σε ορισμένες παρενέργειες όπως ναυτία και απώλεια μαλλιών. Δεν καταστρέφει μόνο τα καρκινικά κύτταρα αλλά και τα υγιή κύτταρα.
5.Στοχευμένες θεραπείες
Οι στοχευμένες θεραπείες είναι η νέα προσέγγιση στη θεραπεία του καρκίνου. Αυτή η θεραπεία βασίζεται στη μελέτη γενετικών μεταλλάξεων και στη στόχευση συγκεκριμένων κυττάρων. Διαφέρει από τη χημειοθεραπεία γιατί, σε αντίθεση με τη χημειοθεραπεία, η οποία καταστρέφει καρκινικά και υγιή κύτταρα, στοχεύει μόνο τα προσβεβλημένα κύτταρα, καθιστώντας την πιο αποτελεσματική και απαλλαγμένη από παρενέργειες.
Συμπερασματικά,
Οι παιδικοί καρκίνοι είναι από τις πιο δύσκολες διαγνώσεις, αλλά η σύγχρονη θεραπεία έχει βελτιώσει δραματικά την επιβίωση από τους περισσότερους παιδικούς καρκίνους τις τελευταίες δεκαετίες. Οι τρεις πιο συχνοί καρκίνοι στα παιδιά είναι η λευχαιμία, οι όγκοι του εγκεφάλου και το λέμφωμα, αλλά σε καθένα από αυτά, η σωστή θεραπεία σημαίνει ότι πολλά παιδιά με καρκίνο θα ζήσουν υγιή, παραγωγική ζωή. Η θεραπεία συχνά περιλαμβάνει έναν συνδυασμό χειρουργικής επέμβασης, χημειοθεραπείας, ακτινοθεραπείας και νεότερων θεραπειών, συμπεριλαμβανομένης της ανοσοθεραπείας και στοχευμένων θεραπειών. Καθώς η έγκαιρη ανίχνευση και η έγκαιρη θεραπεία συχνά φαίνεται να είναι η καλύτερη προσέγγιση για τη θεραπεία του παιδικού καρκίνου, θα ήταν πολύ ωφέλιμο για τους γονείς και τους φροντιστές να γνωρίζουν τα σημεία και τα συμπτώματά του.