Η εφηβεία είναι μια απαιτητική ηλικιακή περίοδος έντονων αλλαγών, καθώς οι έφηβοι μαθαίνουν να διαφοροποιούνται από τους γονείς τους, αναπτύσσουν την ταυτότητά τους και προσπαθούν να γίνονται πιο ανεξάρτητοι. Οι διαδικασίες αυτές, φέρνουν εναλλαγές στον συναισθηματικό κόσμο των εφήβων (χαρά / λύπη, κατανόηση/θυμός) αλλά και στο σώμα τους αφού τα πάντα αλλάζουν.

Επομένως, ο συνδυασμός της εφηβείας με την εμφάνιση σοβαρών σωματικών ή ψυχικών ασθενειών επηρεάζειβαθιά την ανάπτυξη, την ψυχολογία και την κοινωνική ζωή του ατόμου.

Αν και οι έφηβοι θεωρούνται γενικά υγιής πληθυσμιακή ομάδα, υπάρχουν συγκεκριμένα σοβαρά νοσήματα που μπορεί να εκδηλωθούν ή να επιδεινωθούν σε αυτή την ηλικία.

Μία από αυτές τις νόσους είναι ο καρκίνος. Αν και σπάνιες, οι πιο συχνές μορφές σε εφήβους περιλαμβάνουν τα λεμφώματα (Hodgkin και non-Hodgkin), τη λευχαιμία και τους όγκους των οστών (π.χ. οστεοσάρκωμα).

Ο καρκίνος στην εφηβεία, δεν διαφέρει σε τίποτα από τον καρκίνο στην παιδική ηλικία, όσον αφορά τη νόσο. Επομένως ισχύουν όλα όσα αφορούν τον καρκίνο στα παιδιά. Η μόνη ειδοποιός όμως διαφορά είναι η ηλικία και είναι σημαντικό να τη λάβουμε υπόψη μας κατά της διάρκεια που ο έφηβος νοσεί ή έχει εμπειρία καρκίνου.

Υποστήριξη εφήβων με καρκίνο

Για να μπορέσουμε να φανούμε υποστηρικτικοί στους εφήβους που νοσούν από καρκίνο, παρακάτω αναφέρονται μερικές ιδέες για το πώς θα μπορούσατε να βοηθήσετε έναν έφηβο με καρκίνο:

• Προσφέρετέ του ανακούφιση και συμπαράσταση• Συμπεριλάβετε τον έφηβο σε όλες τις συζητήσεις σχετικά με τη διάγνωση και το θεραπευτικό πλάνο• Ενθαρρύνετέ τον να κάνει ερωτήσεις (οι γονείς διερευνήστε για πιθανές μη εκφρασμένες ερωτήσεις)• Δώστε του πληροφορίες σχετικά με την τυπική συναισθηματική αντίδραση στην διάγνωση του καρκίνου• Επαναλάβετε διαβεβαιώσεις ότι δεν προκάλεσε ο ίδιος τον καρκίνο• Ασχοληθείτε με υπαρξιακές ανησυχίες ή ερωτήματα, όπως «γιατί σε μένα», ή ενθαρρύνετε άλλους να ασχοληθούν με αυτά• Ενθαρρύνετε τον έφηβο σας να μοιραστεί τα συναισθήματα του με κάποιον: τους γονείς, την οικογένεια, τους φίλους, με κάποια ομάδα ή με άλλους• Να είστε πρόθυμοι να δεχτείτε κάποια διστακτικότητα στην έκφραση των σκέψεων και των συναισθημάτων• Ενθαρρύνετέ τον να κρατάει κάποιο ημερολόγιο ώστε να εκφράζει πως νιώθει• Επιτρέψτε του προσωπικό χρόνο και χώρο, για να μένει μόνος, αλλά και να συζητήσει ιδιαιτέρως με κάποιον από τη θεραπευτική ομάδα• Διαβεβαιώστε τον ότι όλοι σας –οι γονείς και τα άλλα μέλη της οικογένειας– είστε σε θέση να διαχειριστείτε αυτήν την κρίση και να βοηθήσετε ο ένας τον άλλον για να την ξεπεράσετε• Ασχοληθείτε με συναισθήματα θυμού και απογοήτευσης, ακόμα κι αν αυτά δεν έχουν ειπωθεί• Εκμεταλλευτείτε τη θεραπευτική ομάδα, για να μάθει ο έφηβος νέους τρόπους διαχείρισης του προβλήματος• Βοηθήστε τον έφηβο να μοιράζεται τα νέα για την διάγνωση και την θεραπεία με τους φίλους και τους συμμαθητές του και να κρατά επικοινωνία μαζί τους• Κανονίστε επισκέψεις των αδερφών και των φίλων• Φτιάξτε ένα πρόγραμμα με την ομάδα και τους δασκάλους του σχολείου, για την αναπλήρωση των μαθημάτων αλλά και για την επιστροφή στο σχολείο και τις όποιες πιθανές δυσκολίες• Κάντε σίγουρο ότι υπάρχει λίγη διασκέδαση και ευχαρίστηση στην κάθε μέρα, βρείτε μαζί του τρόπους για αυτό.• Στραφείτε στο χιούμορ για να αντιμετωπίσετε την απογοήτευση• Βοηθήστε το παιδί σας να δημιουργήσει επαφή με άλλους έφηβους ασθενείς, εφόσον το επιθυμεί

Θυμηθείτε, πως όσο δύσκολα κι αν είναι η εφηβεία και ο καρκίνος, όταν υπάρχει αγάπη, κατανόηση και η κατάλληλη ολιστική στήριξη, η εφηβεία τελειώνει και ο καρκίνος μπορεί να νικηθεί!

Ο καρκίνος είναι μια από τις πιο καταστροφικές καταστάσεις στην ιατρική επιστήμη, που επηρεάζει όχι μόνο τους ενήλικες αλλά και τα παιδιά όλων των ηλικιών. Ο καρκίνος συμβαίνει όταν κάποια μη φυσιολογικά κύτταρα του σώματός μας αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα. Αν και οι παιδιατρικοί καρκίνοι (παιδικός καρκίνος) είναι σπάνιοι, η κατανόηση των τύπων και των θεραπειών μπορεί να βοηθήσει τους γονείς, τους φροντιστές και τους ασθενείς να βοηθήσουν στην αποτελεσματική πλοήγηση αυτής της επικίνδυνης ασθένειας.

Τύποι καρκίνου στα παιδιά

Υπάρχουν διάφοροι τύποι καρκίνου που είναι πολύ συνηθισμένοι στα παιδιά, μερικοί από αυτούς είναι συγκεκριμένοι για ένα εύρος ηλικιών. Μπορεί επίσης να εμφανίσουν διαφορετικά συμπτώματα σε διαφορετικά παιδιά ανάλογα με τη θέση του όγκου. Εδώ είναι οι πιο συχνοί καρκίνοι που εμφανίζονται στα παιδιά:

Λευχαιμία:

Η λευχαιμία είναι ο πιο συχνός καρκίνος μεταξύ των παιδιών ηλικίας 0 έως 14 ετών. Σχεδόν το 30 έως 35% των ασθενών με καρκίνο προσβάλλονται από λευχαιμία παγκοσμίως. Είναι ο καρκίνος του αίματος και του μυελού των οστών (Τα ερυθρά αιμοσφαίρια παράγονται από τον μυελό των οστών). Στη λευχαιμία, ο μυελός των οστών παράγει μια άνευ προηγουμένου ποσότητα μη φυσιολογικών λευκών αιμοσφαιρίων, τα οποία καταστρέφουν τα υγιή αιμοσφαίρια στις φλέβες. Η λευχαιμία χωρίζεται σε υπο κλάδους που είναι:

• Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία (ALL): Αυτή είναι η πιο συχνά εντοπιζόμενη μορφή λευχαιμίας στα παιδιά, που επηρεάζει το μυελό των οστών και τα λεμφοκύτταρα (Λευκά Αιμοσφαίρια).

• Οξεία μυελογενής λευχαιμία (ΟΜΛ): Αυτός είναι ένας σπάνιος τύπος λευχαιμίας αλλά είναι πολύ επιθετικός. Επηρεάζει τα μυελοειδή κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος. Τα μυελοειδή κύτταρα είναι ένας άλλος τύπος λευκών αιμοσφαιρίων.

συμπτώματα: Τα συμπτώματα της λευχαιμίας περιλαμβάνουν συχνές λοιμώξεις, πυρετό και ρίγη, πόνο στα οστά ή στις αρθρώσεις και εύκολη αιμορραγία.

Όγκοι εγκεφάλου:

Οι όγκοι του εγκεφάλου είναι ο δεύτερος πιο συχνός καρκίνος στα παιδιά. Μπορεί να αναπτυχθεί σε οποιοδήποτε μέρος του εγκεφάλου και μπορεί να επηρεάσει άλλες σωματικές λειτουργίες ανάλογα με την πληγείσα περιοχή του εγκεφάλου. Έχει δύο κλάδους: πρωτογενή (όγκος που προκύπτει μέσα στον εγκέφαλο) και μεταστατικό (όγκος που προκύπτει από άλλα μέρη του σώματος και φτάνει στον εγκέφαλο). Το DNA των κυττάρων του εγκεφάλου υφίσταται κάποιες αλλαγές, που οδηγούν σε όγκους του εγκεφάλου. Εδώ είναι τα διάφορα είδη όγκων:

• Γλοιώματα: Το Glimas είναι ένας όγκος που ξεκινά από τα νευρογλοιακά κύτταρα του εγκεφάλου, αυτά είναι τα κύτταρα που βοηθούν στην υποστήριξη και προστασία των νευρικών κυττάρων.

• Επενδυμώματα: Έχουμε δευτερόλεπτα γεμάτα υγρά που ονομάζονται κοιλίες στον εγκέφαλό μας. αυτός ο τύπος όγκου ξεκινά από την κυτταρική επένδυση αυτών των κοιλιών.

• Μυελοβλαστώματα: Αυτός ο όγκος συνήθως αναπτύσσεται από την παρεγκεφαλίδα του εγκεφάλου. η παρεγκεφαλίδα βοηθά στην ισορροπία και τον έλεγχο της κίνησης του σώματος.

συμπτώματα: Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν πονοκεφάλους, δυσκολία στην ισορροπία κατά το περπάτημα, ναυτία, έμετο και αλλαγές συμπεριφοράς.

Νευροβλάστωμα:

Είναι ένας τύπος καρκίνου που αναπτύσσεται πιο συχνά σε παιδιά ηλικίας κάτω των 5 ετών. Το νευροβλάστωμα είναι ένας καρκίνος που επηρεάζει τα νευρικά κύτταρα και εντοπίζεται συχνότερα στα επινεφρίδια (Βρίσκεται πάνω από τα νεφρά, που βοηθά στην καταστολή της υψηλής αρτηριακής πίεσης). Μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε άλλα μέρη του σώματος, όπως η λεκάνη, η κοιλιά, ο λαιμός ή το στήθος.

συμπτώματα: εξαρτώνται από τη θέση του όγκου, αλλά πιο συχνά περιλαμβάνουν οίδημα γύρω από την πληγείσα περιοχή που είναι ο λαιμός, η κοιλιά ή το στήθος, η ανεξήγητη απώλεια βάρους και ο πυρετός.

Όγκος Wilms: (Καρκίνος Νεφρού)

Ο Wilms είναι ένας καρκίνος των νεφρών που επηρεάζει παιδιά ηλικίας 3 έως 4 ετών. Είναι ένας σπάνιος τύπος καρκίνου, αλλά ευτυχώς ιάσιμος. Η αιτία αυτού του καρκίνου είναι ακόμα άγνωστη, αλλά πιθανότατα οφείλεται σε κληρονομικές γενετικές μεταλλάξεις στο DNA.

συμπτώματα: συμπτώματα περιλαμβάνουν αίμα στα ούρα, πυρετό, πρήξιμο και πόνο στην κοιλιά.

Λέμφωμα:

Το λέμφωμα είναι μια άλλη παραλλαγή του καρκίνου του αίματος που επηρεάζει το ανοσοποιητικό και το λεμφικό σύστημα ενός ατόμου. Το λέμφωμα διαφέρει από τη λευχαιμία ως προς την προέλευσή του και το προσβεβλημένο τμήμα του. Το λέμφωμα αναπτύσσεται στο λεμφικό σύστημα του σώματος και επηρεάζει τα λεμφοκύτταρα, τα οποία είναι τα κύρια συστατικά του ανοσοποιητικού συστήματος. Το λέμφωμα είναι επίσης δύο τύπων:

• Λέμφωμα Hodgkin: Αν και είναι πιο κοινός τύπος λεμφικού καρκίνου στους ενήλικες, μπορεί να επηρεάσει τα παιδιά σε ορισμένες περιπτώσεις.

• Λέμφωμα μη Hodgkin: Αυτός ο τύπος λεμφώματος είναι πολύ κοινός στα παιδιά και επηρεάζει κυρίως τον σπλήνα, τον μυελό των οστών και τους λεμφαδένες.

Συμπτώματα εξαρτώνται από τον τύπο του λεμφώματος, με το πιο κοινό να είναι οίδημα των λεμφαδένων, πυρετός, νυχτερινές εφιδρώσεις και κόπωση.

Θεραπείες για τον Παιδιατρικό Καρκίνο

Οι θεραπείες του παιδικού καρκίνου εξαρτώνται από διάφορους παράγοντες, όπως η ηλικία του παιδιού, η εντόπιση του καρκίνου, ο τύπος του καρκίνου και το επίπεδο εξάπλωσης του καρκίνου. Ο κύριος στόχος της διαδικασίας θεραπείας είναι η αφαίρεση των προσβεβλημένων κυττάρων αφαιρώντας τα καρκινικά κύτταρα χωρίς να προκαλείται όσο το δυνατόν μικρότερη βλάβη στα υγιή κύτταρα. Ακολουθούν μερικές κοινές θεραπείες για τον καρκίνο:

1.Χειρουργική

Η χειρουργική επέμβαση είναι η πρώτη γραμμή άμυνας στη θεραπεία του παιδικού καρκίνου. Ο στόχος είναι να αφαιρέσετε τον προσβεβλημένο ιστό χωρίς να βλάψετε άλλους υγιείς ιστούς. Η χειρουργική επέμβαση είναι πιο κοινή στη θεραπεία του Wilms ή των όγκων του εγκεφάλου, επειδή οι όγκοι μπορούν να αφαιρεθούν εύκολα από αυτά τα μέρη.

2.Ανοσοθεραπεία

Η ανοσοθεραπεία είναι μια σύγχρονη θεραπεία στην οποία το φυσικό ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού εκπαιδεύεται να αναγνωρίζει και να καταπολεμά τα καρκινικά κύτταρα. Αυτή η θεραπεία χρησιμοποιείται όταν άλλες παραδοσιακές θεραπείες δεν λειτουργούν για συγκεκριμένους τύπους καρκίνου όπως το νευροβλάστωμα.

3.Ακτινοθεραπεία

Η ακτινοθεραπεία γίνεται με βομβαρδισμό ακτίνων υψηλής συχνότητας για την εξόντωση ή την καταστροφή των καρκινικών κυττάρων. Χρησιμοποιείται πριν από τη χειρουργική επέμβαση για τη συρρίκνωση του όγκου ή μετά από χειρουργική επέμβαση για την καταστροφή του εναπομείναντος όγκου. Αυτή η θεραπεία εφαρμόζεται συχνότερα σε περιπτώσεις λευχαιμίας και όγκων εγκεφάλου.

4.Χημειοθεραπεία

Η χημειοθεραπεία γίνεται όταν η χειρουργική επέμβαση από μόνη της δεν μπορεί να βοηθήσει στη θεραπεία του καρκίνου. Αυτή η θεραπεία γίνεται όταν ο καρκίνος έχει φτάσει στο στάδιο της μετάστασης, όπου αρχίζει να εξαπλώνεται σε άλλα μέρη του σώματος. Ισχυρό φάρμακο από το στόμα ή IV σειράς χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του καρκίνου, ο οποίος μπορεί επίσης να οδηγήσει σε ορισμένες παρενέργειες όπως ναυτία και απώλεια μαλλιών. Δεν καταστρέφει μόνο τα καρκινικά κύτταρα αλλά και τα υγιή κύτταρα.

5.Στοχευμένες θεραπείες

Οι στοχευμένες θεραπείες είναι η νέα προσέγγιση στη θεραπεία του καρκίνου. Αυτή η θεραπεία βασίζεται στη μελέτη γενετικών μεταλλάξεων και στη στόχευση συγκεκριμένων κυττάρων. Διαφέρει από τη χημειοθεραπεία γιατί, σε αντίθεση με τη χημειοθεραπεία, η οποία καταστρέφει καρκινικά και υγιή κύτταρα, στοχεύει μόνο τα προσβεβλημένα κύτταρα, καθιστώντας την πιο αποτελεσματική και απαλλαγμένη από παρενέργειες.

Συμπερασματικά,

Οι παιδικοί καρκίνοι είναι από τις πιο δύσκολες διαγνώσεις, αλλά η σύγχρονη θεραπεία έχει βελτιώσει δραματικά την επιβίωση από τους περισσότερους παιδικούς καρκίνους τις τελευταίες δεκαετίες. Οι τρεις πιο συχνοί καρκίνοι στα παιδιά είναι η λευχαιμία, οι όγκοι του εγκεφάλου και το λέμφωμα, αλλά σε καθένα από αυτά, η σωστή θεραπεία σημαίνει ότι πολλά παιδιά με καρκίνο θα ζήσουν υγιή, παραγωγική ζωή. Η θεραπεία συχνά περιλαμβάνει έναν συνδυασμό χειρουργικής επέμβασης, χημειοθεραπείας, ακτινοθεραπείας και νεότερων θεραπειών, συμπεριλαμβανομένης της ανοσοθεραπείας και στοχευμένων θεραπειών. Καθώς η έγκαιρη ανίχνευση και η έγκαιρη θεραπεία συχνά φαίνεται να είναι η καλύτερη προσέγγιση για τη θεραπεία του παιδικού καρκίνου, θα ήταν πολύ ωφέλιμο για τους γονείς και τους φροντιστές να γνωρίζουν τα σημεία και τα συμπτώματά του.

«Να σκέφτεσαι πάντα ότι μετά την καταιγίδα όσο δυνατή και αν είναι,ΠΑΝΤΑ ΒΓΑΙΝΕΙ ΤΟ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ» (Κατερίνα – 12 ετών, νικήτρια από τη μάχη με τον Καρκίνο)

Ένα μήνυμα ελπίδας, από ένα παιδί που πάλεψε με τον καρκίνο!

Ο καρκίνος που προσβάλει τα παιδιά και τους εφήβους είναι μία νόσος που στο άκουσμα της προκαλεί φόβο, αγωνία, θλίψη, ενώ θεωρείται μία εξαιρετικά δύσκολη περίπτωση τόσο για το παιδί, όσο και την οικογένεια του παιδιού.

Ωστόσο, είναι μία ασθένεια που μπορεί να νικηθεί αν η διάγνωση γίνει χωρίς καθυστέρηση.

Επιδημιολογικά στοιχεία

Βάσει του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (Π.Ο.Υ):

-κάθε χρόνο στην Ευρώπη πραγματοποιούνται 15.000 νέες διαγνώσεις σε παιδιά μέχρι 15 χρονών.

-Ένα παιδί κάθε 600 γεννήσεις θα αναπτύξει καρκίνο πριν τα 20 του χρόνια.

-Στη χώρα μας νοσούν από καρκίνο περίπου 320 παιδιά κάθε χρόνο.

-Στις «δυτικές» χώρες, περίπου το 80% των παιδιών με καρκίνο έχει θετική εξέλιξη και θεραπεία.Επομένως, τα ποσοστά ίασης είναι αρκετά υψηλά.

-Σπουδαίο ρόλο στη θετική έκβαση της ασθένειας παίζουν οι σύγχρονες θεραπείες που κάνουν την παρατεταμένη επιβίωση και την ανάρρωση όχι μόνο πιθανές αλλά και δυνατές για πολλούς τύπους καρκίνων.

Μπορεί να νικηθεί;

Με αφορμή τον Σεπτέμβριο, που έχει οριστεί από την Διεθνή Ένωση για τον Έλεγχο του Καρκίνου UICC, ως μήνας ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για τον καρκίνο στα παιδιά, δίνεται η ευκαιρία να ακουστεί πως ο καρκίνος της παιδικής ηλικίας μπορεί να νικηθεί, αρκεί η στήριξη που θα δοθεί στο παιδί αλλά και στην οικογένειά του να είναι πολύπλευρη και συστηματική.

Πιο συγκεκριμένα, η φροντίδα θα πρέπει να υφίσταται σε ιατρικό, ψυχολογικό αλλά και κοινωνικό επίπεδο.

Ομάδα έμπειρων επαγγελματιών υγείας, είναι σημαντικό να βρίσκονται δίπλα στις οικογένειες, ώστε οι τελευταίοι να μοιράζονται τους φόβους και τις αγωνίες τους και να στηρίζεται με κάθε τρόπο ο αγώνας τους.

Λέμε τη λέξη «καρκίνος» στα παιδιά;

Η απάντηση είναι ΝΑΙ!

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε πόσο σπουδαία είναι η σωστή ενημέρωση της κοινής γνώμης για τον καρκίνο της παιδικής ηλικίας, με στόχο να διαλύσουμε τις προκαταλήψεις.

Ο τρόπος που η νόσος θα βιωθεί από το παιδί, δεν αλλάζει αν δεν πούμε το όνομά του.

Επομένως, ας αποκαλέσουμε για μία ακόμα φορά τη νόσο με το όνομα της και ας μιλήσουμε δίχως φόβο για τους τρόπους εκείνους που θα βοηθήσουν το παιδί και την οικογένειά του να βγουν νικητές από τη μάχη.

Με γνώμονα ότι ΚΑΝΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΛΕΨΕΙ ΜΟΝΟ ΤΟΥ, οι γονείς του παιδιού που νοσεί από καρκίνο, είναι σημαντικό να γνωρίζουν:

-τον τρόπο προσέγγισης του παιδιού, ώστε να του μιλήσουν για την ασθένειά του.

Όταν ένας γονιός μαθαίνει πως το παιδί του πάσχει από καρκίνο, εκτός από τη στενοχώρια και τη θλίψη του έρχεται αντιμέτωπος και με το αν πρέπει να του μιλήσει για τον καρκίνο.

Όσο σκληρό και άδικο φαίνεται, ας έχει στο μυαλό του πως το παιδί έχει «ευαίσθητες κεραίες που πιάνουν πολλά σήματα» γύρω του, όπως τη δική του στενοχώρια, την αγωνία και το φόβο.

Αν ο ίδιος δεν του εξηγήσει τι ακριβώς συμβαίνει, θα αρχίσει με το μικρό του μυαλουδάκι να σκέφτεται διάφορες, ακόμα και πολύ χειρότερες πιθανές καταστάσεις.

Μην ξεχνάμε πως είναι απλά μικρό, όχι πως δεν καταλαβαίνει τι συμβαίνει γύρω του!

Είναι πολύ πιθανό λοιπόν «κάτι να πιάσει το αφτί του» από συγγενείς και φίλους ή ακόμη και από το νοσηλευτικό προσωπικό.

Άλλωστε, όταν έρχεται συχνά σε επαφή με γιατρούς και νοσοκομεία, όταν παρουσιάζει συμπτώματα, πως μπορείτε να του κρύψετε την αλήθεια; Δεν καταλαβαίνει πως είναι άρρωστο;

-Μιλήστε του για την αρρώστια του για να μην το μάθει από άλλους και χάσει την εμπιστοσύνη του σε εσάς. 

Εξηγήστε του με λόγια που αρμόζουν στην ηλικία του βέβαια τι χρειάζεται να κάνει, πως λειτουργούν τα καρκινικά κύτταρα, πως η θεραπεία θα τα σκοτώσει βοηθώντας τα υγιή κύτταρα και πόσο σημαντική είναι η δική του συνεργασία και η θετική διάθεση.

Έτσι θα γνωρίζει και εκείνο γιατί χρειάζεται να κάνει τόσες εξετάσεις ή γιατί πρέπει να ακολουθήσει την «χ» θεραπεία, θα συνεργαστεί δηλαδή πιο εύκολα. 

-Εξηγήστε του πως δεν ευθύνεται εκείνο για την ασθένειά του, πως πολλοί άνθρωποι αρρωσταίνουν από κάποιες παθήσεις χωρίς να φταίνε, δεν είναι δηλαδή ότι δεν ντύθηκε καλά και βγήκε στο κρύο… 

-Μιλήστε του για την θεραπεία του, για τα φάρμακα και το είδος των εξετάσεων, για τις ενέσεις, χωρίς να υποτιμάτε αυτό που αισθάνεται. Αντίθετα, δείξτε του πως το καταλαβαίνετε, αλλά δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά, μπορεί να πονέσει και να κλάψει επίσης, δεν είναι ντροπή, ούτε σημαίνει πως τα παιδιά ή τα αγόρια -στερεότυπα- δεν κλαίνε! Βρείτε τρόπους να καταπιεί τα χάπια του, λιωμένα στο φαγητό του ή στο χυμό του. Αν είναι σε μεγαλύτερη ηλικία μπορείτε να του εξηγήσετε με μεγαλύτερη ακρίβεια τι ακριβώς συμβαίνει στο σώμα του. Μην ξεχνάτε πως μπορεί να μάθει πολλά μέσα από το διαδίκτυο, μην του κρύβετε λοιπόν την αλήθεια. Γίνετε σύμμαχος στον αγώνα για την επιβίωσή του.

-Μην το αποκόπτετε από τις συνήθειες του, υπερπροστατεύοντάς το!

Είναι κατανοητή η αγωνία που έχετε και η προσπάθεια να μην το κουράζετε περισσότερο από όσο χρειάζεται για να έχει δυνάμεις, μην ξεχνάτε όμως πως είναι ακόμα παιδί και πως εξακολουθεί να θέλει να βλέπει τους φίλους του και να παίζει, ανάλογα με το πώς αισθάνεται. Ακόμα και όταν θα νιώθει σωματική κόπωση και ατονία λόγω των θεραπειών, μπορείτε να καλέσετε μερικούς από τους φίλους του για λίγη ώρα στο σπίτι – αν θέλει και το ίδιο φυσικά.

-Μία συχνή ερώτηση που έχουν οι γονείς, είναι αν το παιδί θα πρέπει να συνεχίσει να πηγαίνει στο σχολείο;

Η απάντηση είναι ναι, εφόσον βέβαια μπορεί και το επιτρέπουν και οι γιατροί του.

Αυτό που θα προσέξετε μόνο είναι να έχετε μιλήσει μαζί του για το πώς αισθάνεται το ίδιο, αν έχει κάποιες απορίες ή ακόμα και αν ντρέπεται για την εμφάνισή του (απώλεια βάρους και μαλλιών) από τις χημειοθεραπείες – αν και θα πρέπει να γνωρίζει τι ακριβώς θα συμβεί.

Προετοιμάστε το κατάλληλα, για πιθανές απαντήσεις στους φίλους του, για τον καρκίνο, τα στάδια της θεραπείας, την απώλεια των μαλλιών του, για το αν κολλάει ο καρκίνος…

Είναι πιο δύσκολο για το παιδί να αντιμετωπίσει την αρρώστια του όταν το απομακρύνετε από την καθημερινότητα και το περιβάλλον όπου νιώθει ότι ανήκει.

Η απομόνωση και η αποφυγή λειτουργούν ως «τιμωρία», σαν να μην φτάνει η ασθένεια, χρειάζεται να είναι και μόνο του. Θα του εξηγήσετε βέβαια, πως θα υπάρξει και κάποιο διάστημα ανάμεσα στις θεραπείες του που θα νιώθει περισσότερο κουρασμένο και θα χρειαστεί να απουσιάσει από το σχολείο, μέχρι να δυναμώσει και να επιστρέψει και πάλι.

Αν χρειαστεί να απουσιάσει μεγάλο χρονικό διάστημα και εφόσον έχει τις δυνάμεις του, μπορεί να παρακολουθήσει μαθήματα στο σπίτι από δάσκαλο ή καθηγητή για να μην αισθάνεται ότι μένει πίσω.

Η σημασία της γνώσης ότι το παιδί έχει καρκίνο

Γενικότερα, η οικογένεια του παιδιού που βιώνει τον καρκίνο είναι σημαντικό να κατανοήσει τη θεραπευτική αξία που έχει η γνώση όλης της μάχης που καλείται να δώσει το παιδί.

Για το λόγο αυτό,

-αφήστε τα συναισθήματα να βγουν προς τα έξω. Χρειάζεται εξωτερίκευση των συναισθημάτων από όλους όσους συμμετέχουν και μοιράζονται την δύσκολη αυτή κατάσταση: ο πάσχων, τα αδέλφια, οι γονείς, οι υπόλοιποι φίλοι και συγγενείς.

-Ξεκινήστε συζητήσεις, ανοίξτε την καρδιά σας, κλάψτε, γελάστε, μιλήστε και ρωτήστε και τους άλλους πως νιώθουν, κάνετε πράγματα όλοι μαζί, επιβεβαιώστε τα παιδιά σας για το πόσο τα αγαπάτε και πόσο δεμένοι χρειάζεται να παραμείνετε, ώστε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ να κερδίσουμε τη μάχη.

Είναι γεγονός, ότι κάθε πρόβλημα μπορεί να αντιμετωπίζεται δύσκολα. Συνήθως, όμως, ξεπερνιέται βάσει της εμπειρίας άλλων παιδιών και οικογενειών με παρόμοια προβλήματα.

-Ορισμένες φορές, η οικογένεια αδυνατεί να ξεπεράσει κάποια «στροφή» και αναγκαστικά καταλήγει στην απαισιόδοξη οδό.

Τα περισσότερα παιδιά όμως κατορθώνουν να ανεβούν στο βουνό. Η θεραπεία μπορεί να απαιτήσει μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά τελικά τα παιδιά φτάνουν στην κορυφή του βουνού.

Στόχος: η ίαση

Για όλα τα παιδιά με καρκίνο, στόχος είναι η ίαση. Όλο και περισσότερα παιδιά επιτυγχάνουν αυτόν το στόχο, μεγαλώνουν και γίνονται υγιείς ενήλικες.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω και με την πεποίθηση ότι ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ, ας ενώσουμε τις δυνάμεις μας ώστε να κατανοήσουμε πως o καρκίνος της παιδικής ηλικίας δεν είναι ταμπού.

Παλεύεται και μάλιστα πολύ καλύτερα από των ενηλίκων, γιατί τα παιδιά είναι σπουδαίοι μαχητές, αντέχουν σωματικά και ψυχολογικά πράγματα που οι ενήλικες δεν θα μπορούσαν. Και δεν πρέπει να κλείνουμε τα μάτια μας σε αυτό.

Το κείμενο, είναι αφιερωμένο σε όλους τους μικρούς μας ήρωες που παλεύουν με τον «δράκο» και το όνομα αυτού είναι Καρκίνος, μία νόσος που μπορεί να νικηθεί!