Η υπόσχεση που έδωσε ο Λαογραφικός Χορευτικός  Σύλλογος «ΑΝΤΑΜΩΜΑ» πριν από ένα χρόνο, στο σωματείο μας, για τη στήριξη των παιδιών μας,  πήρε σάρκα και οστά στις 23 Μαΐου 2026.

Το πολυλειτουργικό κέντρο «Μίκης Θεοδωράκης» στο Κορδελιό, του Δήμου Κορδελιού – Ευόσμου γέμισε μέσα σε λίγα λεπτά από μικρούς και μεγάλους, ώστε να απολαύσουν τη μοναδική μουσικο-χορευτική θεατρική παράσταση με τίτλο «Το Μαγικό Φτερό…».

Τα κείμενα, η μουσική και όλα όσα πρέσβευε η παράσταση έφεραν την υπογραφή της κυρίας Όλγας Πέλλα, χοροδιδάσκαλος του συλλόγου «ΑΝΤΑΜΩΜΑ», εμπνευσμένη από την αληθινή ιστορία του παιδικού βιβλίου «Το Μαγικό Φτερό της Νέμεσης», με συγγραφέα την πρόεδρό μας κυρία Ελένη Παπαστεργίου.

Αυτή τη φορά, Το Μαγικό φτερό… μέσα από την ιστορία ενός κοριτσιού που νόσησε με καρκίνο, ξεκίνησε το ταξίδι του από το δωμάτιο ενός νοσοκομείου, πέρασε από σταθμούς γεμάτους ελληνική παράδοση, χορούς και μουσική από τη Θράκη και την Κρήτη μέχρι την Καππαδοκία, φτάνοντας στον μαγικό προορισμό του που δεν ήταν άλλος από την ΕΛΠΙΔΑ, καταρρίπτοντας τον φόβο και την αγωνία, με τερματικό σταθμό: άλλη μία κερδισμένη μάχη ενάντια στον καρκίνο!

Το κατάμεστο θέατρο χειροκρότησε με μεγάλο ενθουσιασμό όλους όσους συμμετείχαν σε αυτή την εκπληκτική παράσταση,  ενώ συνέβαλλαν στο ιερό έργο του σωματείου μας.

Η πρόεδρος του σωματείου μας κυρία Ελένη Παπαστεργίου φανερά συγκινημένη δήλωσε  «Όταν μετά από 5 χρόνια, βλέπεις το δημιούργημά σου, να εμπνέει και να ενώνει ανθρώπους με μοναδικό σκοπό τη στήριξη των παιδιών που δίνουν την πιο σκληρή μάχη στη ζωή τους, το λιγότερο που μπορεί να προκαλέσει είναι υπερηφάνεια και να δώσει δύναμη να συνεχίσουμε τις μάχες!»

Ευχαριστούμε ολόψυχα για τη συμμετοχή:

-    τους συλλόγους:

• Λ.Χ.Σ. ΑΝΤΑΜΩΜΑ

• Κρηταγενείς Μακεδονίας

• Παιδικό Τμήμα Π.Σ. Καβαλαρίου

• Σύλλογος Μικρασιατών Νικομηδείας Κιζδερβενιώτες  

-          Τους  μουσικούς που έπαιξαν αφιλοκερδώς:

• Δερμαντζόγλου Λουκάς Μάριος – κλαρίνο

• Ζευκίδης Παναγιώτης – Γκάιντα , Τσαμπούνα

• Καραμπιγίκη Βάνια – φωνή

• Κιουρτίδης Δημήτρης – κρουστά

• Μπλέτσος Αλέξανδρος – Βιολί

• Μυλωνάς Δημήτρης – λάουτο

• Παπαθεμελής Χαρίλαος – βιολί

• Φουτάκης Νίκος – Ακορντεόν

• Χατζόγλου Παναγιώτης – κριτική λύρα

-          Τους ηθοποιούς μας:

• Κώστας  Βουτσάς

• Δέσποινα Δερμετζόγλου

• Την μικρή Αναστασία Τραγιάννη που μας συγκίνησε με την ερμηνεία της

-          τον κύριο Γιώργο Χατζηκυριάκο και την ομάδα του «δυτικά φωτορεπορτάζ» που κάλυψαν αφιλοκερδώς την παράσταση με φωτογραφικό και βιντεοσκοπικό υλικό.

-          Τον αγαπημένο φίλο και εθελοντή μας κύριο Γιώργο Κομνηνό που παρουσίασε για άλλη μία φορά την εκδήλωση, με αγάπη και τρυφερότητα!

-          Τον Αντιδήμαρχο Πολιτισμού και Εθελοντισμού του Δήμου Κορδελιού – Ευόσμου για την παραχώρηση του χώρου, κύριο Καμπαρούδη Παναγιώτη.

Τα Ανταμώπουλα…, έδωσαν και φέτος την υπόσχεση για την αντάμωσή μας του χρόνου!!

Η εν λόγω εκδήλωση ήταν αφιερωμένη στη μνήμη του μικρού μας Συμεών!

Ένα από τα γενναία μας παιδιά, που πάλεψε με τον καρκίνο και πλέον βρίσκεται στην αγκαλιά της Παναγίας, μαζί με τους υπόλοιπους Αγγέλους μας!

Τέλος, ευχαριστούμε πολύ για την παρουσία τους:

-          Τον κο Καράογλου Θεόδωρο, Βουλευτής  Β Θεσσαλονίκης

-          Τον κο Μήττα Χρήστο, Αντιπεριφερειάρχης Πολιτισμού της Περιφ. Κεντρικής Μακεδονίας

-          Την κα Καπνοπούλου Έφη, Πρόεδρος Κοινότητας Ελευθερίου Κορδελιού

-          Την κα Χατζηελευθερίου Κατερίνα, Κοινοτική Σύμβουλος Ελευθέριου Κορδελιού και Πρόεδρος Πολιτιστικού Συλλόγου Ζαγκλιβερίου

-          Ιωαννίδου Μαρία, Κοινοτική Σύμβουλος Ευόσμου

-          Τον κο Χερκελεντζή Παναγιώτη, Πρόεδρος Κοινότητας Ευόσμου

-          Τον κο Τόλα Γιώργο, Πρόεδρος της Κοινότητας Λητής

-          Τον κο Νταγκατζιάν Άκη, Επίτιμος Πρόξενος  Β. Ελλάδος της Αρμενίας

-          Τον κο Μιχαηλίδη Αθανάσιο, Διευθύνων Σύμβουλος του Κέντρου Πολιτισμού της Περιφ. Κεντρικής Μακεδονίας

Ο κύκλος του χρόνιου πόνου επηρεάζει το σώμα και την ψυχολογία. Μάθετε πώς η ψυχοθεραπεία βοηθά στη διαχείριση του πόνου και της συναισθηματικής δυσφορίας.

Ένας κύκλος χρόνιου πόνου μπορεί να ξεκινήσει όταν ο πραγματικός σωματικός πόνος διακόπτει την καθημερινή ζωή και στη συνέχεια διαμορφώνει σταδιακά τον τρόπο με τον οποίο ένα άτομο σκέφτεται, αισθάνεται, κινείται, ξεκουράζεται και συνδέεται με τους άλλους.

Ο πόνος σπάνια παραμένει μόνο στο σώμα· με την πάροδο του χρόνου, μπορεί να γίνει μέρος ενός συναισθηματικού και συμπεριφορικού μοτίβου που αξίζει συμπονετική υποστήριξη.

Πώς μοιάζει ο κύκλος του χρόνιου πόνου

Ο κύκλος του χρόνιου πόνου συχνά ξεκινά με πόνο που καθιστά τις συνηθισμένες εργασίες απρόβλεπτες. Ένα άτομο μπορεί να αναρωτηθεί: «Θα χειροτερέψει;» ή «Τι θα γίνει αν δεν μπορώ να κάνω αυτά που έκανα;». Αυτά τα ερωτήματα είναι κατανοητά. Ο πόνος μπορεί να επηρεάσει την εργασία, τον ύπνο, τις σχέσεις, την κίνηση, την ανεξαρτησία και την ταυτότητα.

Από εκεί και πέρα, πολλοί άνθρωποι αρχίζουν να αποσύρονται. Μπορεί να αποφεύγουν ορισμένες κινήσεις, δραστηριότητες, εξωτερικές δουλειές, κοινωνικά σχέδια ή υποχρεώσεις. Μερικές φορές η αποφυγή είναι προστατευτική και σοφή· άλλες φορές, μεγαλώνει επειδή ο πόνος μοιάζει αβέβαιος, συντριπτικός ή δύσκολο να εξηγηθεί στους άλλους.

Ένας κοινός κύκλος χρόνιου πόνου: Πόνος → δυσφορία → αποφυγή → μειωμένη δραστηριότητα → θλίψη, άγχος ή απελπισία → ο πόνος μοιάζει βαρύτερος.

Γιατί τα συναισθήματα δεν κάνουν τον πόνο φανταστικό

Το στρες μπορεί να αυξήσει τη μυϊκή ένταση και την επιφυλακτικότητα, ενώ οι σκέψεις μπορεί να στραφούν προς τα χειρότερα σενάρια. Αυτό δεν είναι «όλο στο κεφάλι σας»· είναι μια εμπειρία ολόκληρου του ατόμου.

Η συναισθηματική πλευρά του χρόνιου πόνου

Η συναισθηματική πλευρά του χρόνιου πόνου συχνά παραμένει ανείπωτη. Μερικοί άνθρωποι αισθάνονται απογοήτευση επειδή το σώμα τους δεν ανταποκρίνεται πλέον όπως παλιά. Άλλοι αισθάνονται απομονωμένοι επειδή οι φίλοι, η οικογένεια ή οι κλινικοί γιατροί μπορεί να μην καταλαβαίνουν πλήρως τι βιώνουν.

Μπορεί επίσης να υπάρχει πένθος. Πένθος για τις χαμένες ρουτίνες, την ανεξαρτησία, τα χόμπι, τους εργασιακούς ρόλους ή τις απλές δραστηριότητες που κάποτε φάνταζαν αυτόματες. Αυτές οι αντιδράσεις είναι βαθιά ανθρώπινες και όχι σημάδια αδυναμίας.

Πώς μπορεί να βοηθήσει η ψυχοθεραπεία

Η ψυχοθεραπεία δεν αντικαθιστά την ιατρική φροντίδα και δεν υπόσχεται την εξάλειψη του πόνου. Ο ρόλος της είναι διαφορετικός: μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του πρόσθετου στρώματος ταλαιπωρίας που χτίζεται γύρω από τον πόνο, όπως ο φόβος, η ντροπή, η απομόνωση και η απελπισία.

Στη θεραπεία, οι άνθρωποι συχνά εστιάζουν σε:

• Μοτίβα σκέψης: Εντοπισμός σκέψεων που αυξάνουν τον φόβο ή την αυτοκριτική.

• Φόβος κίνησης: Μείωση της αποφυγής με σταδιακούς τρόπους που σέβονται τα ιατρικά όρια.

• Σημαντικές δραστηριότητες: Επανεισαγωγή αξιόλογων συνηθειών με διαχειρίσιμο ρυθμό.

• Στήριξη νευρικού συστήματος: Εξάσκηση σε δεξιότητες ηρεμίας, ενσυνειδητότητας (mindfulness) και διαχείρισης ρυθμού (pacing).

Μικρές αλλαγές για μια λιγότερο περιορισμένη ζωή

Η ουσιαστική αλλαγή σπάνια είναι άμεση. Ωστόσο, μικρές μετατοπίσεις έχουν σημασία. Μπορείτε να δοκιμάσετε τον έλεγχο ρυθμού ενός βήματος:

1. Επιλέξτε μια δραστηριότητα που έχει σημασία αλλά φαίνεται δύσκολη.

2. Ονομάστε τη μικρότερη εκδοχή της που θα εξακολουθούσε να μετράει.

3. Αποφασίστε ποια υποστήριξη ή τροποποίηση θα την έκανε πιο ρεαλιστική.

Αυτό δεν είναι παθητική αποδοχή, αλλά μια ευέλικτη, συμπονετική ανταπόκριση που δημιουργεί χώρο για νόημα παράλληλα με την πραγματικότητα του πόνου.

Οι ψυχοθεραπευτές χρησιμοποιούν διαφορετικές προσεγγίσεις και τεχνικές για να βοηθήσουν τους ανθρώπους με χρόνιο πόνο να έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής, να ανακτούν την αίσθηση του σκοπού, και να βελτιώνουν την λειτουργικότητά τους. Στο επίκεντρο της ψυχοθεραπείας είναι οι σκέψεις, τα συναισθήματα και οι συμπεριφορές ενός ατόμου.

Στη σύγχρονη καθημερινότητα, όπου οι ρυθμοί είναι έντονοι και οι απαιτήσεις αυξάνονται διαρκώς, η αυτοφροντίδα συχνά παραμερίζεται ή παρερμηνεύεται. Δεν είναι λίγες οι φορές που παρατηρούμε η αυτοφροντίδα να είναι άρρηκτα συνδεδεμένη εξολοκλήρου με στιγμές χαλάρωσης ή μικρές προσωπικές «ανταμοιβές».

Ωστόσο, αποτελεί βασικό πυλώνα της ψυχικής υγείας και της συνολικής μας ευεξίας διατηρώντας έναν πολυεπίπεδο ρόλο.

Δεν είναι κάτι προαιρετικό ή πολυτελές. Είναι μια στάση ζωής — ο τρόπος με τον οποίο σχετιζόμαστε με τον εαυτό μας, τον αφουγκραζόμαστε, τον σεβόμαστε και ανταποκρινόμαστε στις ανάγκες του.

Η αυτοφροντίδα ως ολιστική προσέγγιση

Η αυτοφροντίδα δεν αφορά μόνο έναν τομέα της ζωής μας αλλά αποτελεί μια πολύπλευρη και πολυπαραγοντική διαδικασία που αγγίζει το σώμα, τα συναισθήματα, τις σχέσεις, τον τρόπο σκέψης και την καθημερινή μας λειτουργικότητα.

Όταν κάποια από αυτές τις πλευρές παραγκωνίζεται, αυτό  έχει ως αποτέλεσμα να παρατηρείται  ανισορροπία στο σύστημά μας. Για τον λόγο αυτό, η φροντίδα του εαυτού μας  σε πολλαπλά επίπεδα δύναται να ενισχύσει και να καλλιεργήσει την αίσθηση εσωτερικής σταθερότητας, ισορροπίας και κατ’επέκταση ευεξίας.

Σωματική φροντίδα: η βάση της ανθεκτικότητας

Θα μπορούσαμε να ταυτίσουμε το σώμα μας με ένα σημείο εκκίνησης. Ο επαρκής ύπνος, η σωστή διατροφή, η κίνηση και η ξεκούραση δεν είναι απλώς καλές συνήθειες — είναι θεμελιώδεις παράγοντες που συντείνουν στην ψυχική μας ανθεκτικότητα.

Όταν τα παραπάνω εκλείπουν, αυτό έχει ως αποτέλεσμα να παρατηρούνται σημαντικές αλλαγές ή και μεταπτώσεις στη διάθεση μας, στη συγκέντρωση, ακόμα και στη διαχείριση του άγχους. Αντίθετα, όταν οι σωματικές μας ανάγκες βρίσκονται σε ισορροπία, καθιστούν ευκολότερη την ικανότητα μας να  προσαρμοζόμαστε στις δυσκολίες που μπορεί να ανακύψουν στην απαιτητική σύγχρονη πραγματικότητα.

Συναισθηματική φροντίδα: επαφή με τον εσωτερικό μας κόσμο

Όταν μιλάμε για συναισθηματική αυτοφροντίδα κάνουμε λόγο για την δυνατότητα μας να αναγνωρίζουμε συνειδητά, να αποδεχόμαστε και να εκφράζουμε  ανοιχτά τα συναισθήματά μας.

Συχνά παρατηρείται μια μαθημένη τάση των ανθρώπων να αποφεύγουν ή να καταπιέζουν αυτά τα οποία βιώνουν εσωτερικά ως απόρροια φόβου ή ακόμη και μαθημένων συμπεριφορών.  Ωστόσο, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι τα συναισθήματα δεν εξαφανίζονται όταν αγνοούνται — συχνά δε έχουν την τάση να  επανεμφανίζονται με την μορφή  άγχους, έντασης ή ακόμη και μέσω σωματικών συμπτωμάτων.

Για τον λόγο αυτό, προκειμένου να προάγουμε την επαφή με τον εσωτερικό μας κόσμο και να φροντίσουμε και αυτήν μας την πτυχή, χρειάζεται να επιστρατεύσουμε εργαλεία όπως η κατανόηση, η αποδοχή, η συγχώρεση, και ιδίως  το να μάθουμε να διαχειριζόμαστε το στρες.

Κοινωνική φροντίδα: η σημασία των σχέσεων

Οι ανθρώπινες σχέσεις αναμφισβήτητα  διαδραματίζουν εξίσου έναν σημαντικό ρόλο στην ψυχική μας υγεία. Η καθημερινότητά μας μπορεί να επηρεαστεί καταλυτικά από την ποιότητα της επικοινωνίας, τα όρια και τους ανθρώπους  που επιλέγουμε να συναναστρεφόμαστε και να αλληλοεπιδρούμε στη ζωή μας.

Πώς προάγεται η αυτοφροντίδα εδώ; Με το να καλλιεργούμε σχέσεις που μας στηρίζουν, να θέτουμε όρια όπου χρειάζεται, και να απομακρυνόμαστε από καταστάσεις που μας επιβαρύνουν. Μέσα σε όλα αυτά, επιπλέον, αξίζει να διερευνήσουμε το αν και κατά πόσο επιλέγουμε να επενδύουμε σε ανθρώπους που λειτουργούν ως πηγή έμπνευσης και ως πνευματικό έναυσμα για εμάς τους ίδιους.

Προσωπική φροντίδα: η σύνδεση με τον εαυτό

Η προσωπική διάσταση της αυτοφροντίδας αφορά τη σχέση που διατηρούμε με τον εαυτό μας. Για την προσωπική αυτοφροντίδα έννοιες όπως η αυτογνωσία, η αποδοχή και η εμπιστοσύνη στον αυθεντικό μας εαυτό κρίνονται εξίσου σημαντικές.

Η σύνδεση με τον εαυτό μας επέρχεται μέσω του προσωπικού χρόνου, των δραστηριοτήτων που μας ευχαριστούν, αλλά και διαμέσω της ικανότητας να αναγνωρίζουμε τις ανάγκες μας χωρίς να βιώνουμε ενοχές.

Η σύνδεση αυτή μας βοηθά να λαμβάνουμε αποφάσεις βασισμένες σε αυτό που πραγματικά θέλουμε, απαλλαγμένες από εξωτερικούς παράγοντες, πιέσεις ή ακόμη και προσδοκίες.

Πνευματική φροντίδα: η ανάγκη για εσωτερική σύνδεση

Όταν αναφερόμαστε στην πνευματική αυτοφροντίδα δεν αναφερόμαστε απαραίτητα σε θρησκευτικές πεποιθήσεις. Η έννοια αυτή εμπερικλείει τη σύνδεση με κάτι βαθύτερο — είτε μια βαθύτερη σύνδεση μέσα από δραστηριότητες όπως η επαφή με τη φύση, τη σιωπή, τον διαλογισμό, την αναπνοή ή τον προσωπικό στοχασμό.

Τα οφέλη της πνευματικής φροντίδας και η «εσωτερική στροφή» αφορούν στη γείωση και την εσωτερική ηρεμία, έννοιες εξέχουσας σημασίας  μέσα στην σύγχρονη καθημερινότητα που μαστίζεται από συνεχή και  έντονα ερεθίσματα.

Η σημασία της καθημερινής φροντίδας

Αξίζει να σημειωθεί  πως η αυτοφροντίδα  μπορεί επίσης να καλλιεργηθεί και μέσα από μικρές – αλλά μείζονος αξίας- πράξεις της καθημερινότητας. Παραδείγματα αυτών συνιστούν ο τρόπος που οργανώνουμε τον χώρο μας ή το πώς διαχειριζόμαστε τις υποχρεώσεις και τα οικονομικά μας, αν δηλαδή διατηρούμε μια εύρυθμη λειτουργικότητα.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ένα τακτοποιημένο και ασφαλές περιβάλλον μειώνει το άγχος, ενώ η σωστή οργάνωση μπορεί να ενισχύσει την αίσθηση ελέγχου, ισορροπίας και σταθερότητας.

Αυτοφροντίδα στον χώρο της εργασίας

Η εργασία παρότι καταλαμβάνει ένα ευρύ και μακρόπνοο κομμάτι της ζωής και της καθημερινότητάς μας, συχνά συνδέεται με πίεση. Προκειμένου να προάγουμε την φροντίδα και την προστασία του εαυτού μας, η εκπαίδευση στην διαχείριση του χρόνου, τα όρια, τα διαλείμματα και η αίσθηση νοήματος στη δουλειά κρίνονται ιδιαίτερα ωφέλιμα μέσα προς την επίτευξη μιας εσωτερικής ηρεμίας.

Περιβάλλοντα που διακρίνονται από συνεχόμενη ένταση και αστάθεια συχνά πυροδοτούν συμπτώματα όπως η εξάντληση ή και η υπερκόπωση. Προκειμένου να αποτρέψουμε το να έρθουμε αντιμέτωποι με τέτοιου είδους επώδυνες καταστάσεις, είναι σημαντικό να προάγουμε την ισορροπία στο εργασιακό περιβάλλον καθότι μια τέτοιου είδους προσέγγιση δύναται να λειτουργήσει υποστηρικτικά.

Δεν χρειάζεται τελειότητα

Μια συχνή παρερμηνεία  αποτελεί η άποψη πως πρέπει  να εφαρμόσουμε  την αυτοφροντίδα  «σωστά» ή ολοκληρωμένα.

Στην πραγματικότητα, αυτοφροντίδα δεν σημαίνει απαραίτητα μεγάλες αλλαγές και ταυτόχρονες εφαρμογές. Μικρά, σταθερά  βήματα  που  διακρίνονται από συνέπεια επαρκούν και συμβάλλουν σε σταδιακή αναδόμηση της ρουτίνας. Ακόμη και λίγα λεπτά μέσα στη μέρα μπορούν να κάνουν τη διαφορά.

Κλείνοντας

Η αυτοφροντίδα δεν συνιστά ένδειξη εγωισμού, αλλά ένα βήμα προς την ανάληψη της ευθύνης και την ακρόαση του  εαυτού μας.

Φροντίζοντας τον εαυτό μας, αυτό δεν έχει αντίκτυπο μόνο στη δική μας ποιότητα ζωής, αλλά και στις σχέσεις μας και στον τρόπο που ανταποκρινόμαστε στις προκλήσεις και προσαρμοζόμαστε στα δεδομένα και τις αλλαγές της καθημερινότητας.

Η ψυχική υγεία δεν ανακύπτει μέσα από την  τυχαιότητα, «χτίζεται» καθημερινά μέσα από δικές μας μικρές πράξεις. Και η αυτοφροντίδα είναι το πρώτο και πιο ουσιαστικό βήμα.