Τι είναι τα αυτοάνοσα νοσήματα

Με τον όρο αυτοάνοσα νοσήματα καλύπτουμε ένα ευρύ φάσμα συμπτωμάτων, των οποίων κοινό χαρακτηριστικό είναι η δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος! Ένα υγιές ανοσοποιητικό σύστημα καταπολεμά ασθένειες, ιούς, μικρόβια και μικροοργανισμούς που εισβάλλουν στο σώμα. Οι αυτοάνοσες ασθένειες αναπτύσσονται όταν το ανοσοποιητικό μας σύστημα προσβάλλει λανθασμένα τον υγιή ιστό μας. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε φλεγμονή και βλάβη των αρθρώσεων, των νεύρων, του δέρματος, των ιστών, των μυών και άλλων οργάνων.

Τα πιο συχνά αυτοάνοσα νοσήματα είναι ο σακχαρώδης διαβήτης, η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η κακοήθης αναιμία, ο ερυθηματώδης λύκος, η σκλήρυνση κατά πλάκας, η ελκώδης κολίτιδα, η μυασθένεια, η ψωρίαση, οι δερματίτιδες, η κοιλιοκάκη η νόσος του Crohn και η θυρεοειδίτιδα Hashimoto/Graves.

Υπολογίζεται σήμερα ότι 1 στους 5 Έλληνες εμφανίζει κάποια αυτοάνοση πάθηση. Οι γυναίκες πάσχουν σε ποσοστό περίπου 2 προς 1 σε σύγκριση με τους άνδρες. Ταυτόχρονα, ολοένα και περισσότερες επιστημονικές μελέτες τονίζουν τη διατροφοεξαρτώμενη φύση των αυτοάνοσων νοσημάτων.

Που οφείλονται

Παρόλο που έχουν γίνει πολλές έρευνες σε σχέση με τα αυτοάνοσα νοσήματα, εξακολουθούν να παραμένουν άγνωστες οι ακριβείς αιτίες που τα προκαλούν. Κοινή διαπίστωση πάντως των ειδικών είναι ότι σημαντικό ρόλο πάντως παίζει η κληρονομική προδιάθεση, το έντονο ψυχικό στρες και το περιβάλλον (ρύπανση, ιοί, τοξικά, ηλιακή ακτινοβολία κτλ.)

Πως μπορεί η Διατροφή να βοηθήσει;

Τα θρεπτικά συστατικά των τροφών ενισχύουν ή καταστέλλουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, επιδρώντας σημαντικά στην λειτουργία του, την αντίσταση στις λοιμώξεις και την αυτοάνοση κατάσταση.

Μελέτες έχουν δείξει πως η λήψη συμπληρωμάτων βιταμίνης Ε και D δρουν προστατευτικά έναντι των λοιμώξεων, των φλεγμονών και ασκούν ευεργετική δράση στο ανοσοποιητικό σύστημα. Επιπλέον, τα απαραίτητα λιπαρά οξέα και ο ψευδάργυρος δείχνουν να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην αυτοανοσία - προστατεύουν και ενδυναμώνουν τις ανοσοπαθολογικές διαδικασίες.

Ποια στοιχεία της διατροφής μπορούν να βελτιώσουν την λειτουργία του ανοσοποιητικού:

• Ω-3 λιπαρά οξέα (σαρδέλες, σκουμπρί, πέστροφα, σολομός, σκούρα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, κ.α.)

• Ελαϊκά λιπαρά οξέα (παρθένο ελαιόλαδο, μαύρες και πράσινες ελιές)

• Προβιοτικά

• Μηλόξιδο (υδροχλωρικό οξύ –αφομοιώνει τις πρωτεΐνες και ενεργοποιεί τα ένζυμα)

• Πράσινα τρόφιμα (σπιρουλίνα, χλωρέλλα, κ.α.)

• Βιταμίνες του συμπλέγματος Β (δημητριακά ολικής αλέσεως, ρύζι, φρούτα, γάλα, αυγά, κρέατα, ψάρια, μαγιά μπύρας, πράσινα φυλλώδη λαχανικά, κ.α.)

• Μαγνήσιο (σπανάκι, κακάο, ξηροί καρποί, σουσάμι, πίτουρο βρόμης, κ.α.)

• Γλουταθειόνη (αντιοξειδωτικό)

• Πεπτικά ένζυμα

Η Αντιφλεγμονώδης Διατροφή

Κοινή εκδήλωση στα αυτοάνοσα νοσήματα είναι η φλεγμονή.

Ενώ η φλεγμονή είναι μια θεμιτή κατάσταση αρχικά δείχνοντας ότι το ανοσοποιητικό μας είναι σε δράση, γίνεται προβληματική όταν αυτή παρατείνεται ή καταστρέφει υγιή κύτταρα. Αυτή η ήπια αλλά χρόνια φλεγμονή μπορεί να μην έχει αξιοσημείωτα συμπτώματα, αλλά να οδηγήσει και σε δυσμενείς καταστάσεις υγείας. Γι’ αυτό και μια διατροφή με αντιφλεγμονώδη χαρακτήρα στοχεύει στο να μειώσει τη φλεγμονή κατά το δυνατόν και έχει ιδιαίτερη σημασία και σε φάσεις ύφεσης των αυτοάνοσων νοσημάτων!

Μία αντιφλεγμονώδης δίαιτα δίνει έμφαση ή περιορίζει αντίστοιχα, τρόφιμα που εμπλέκονται με την φλεγμονώδη αντίδραση μετριάζοντας ή ενισχύοντάς την, ωστόσο δεν υπάρχει ένα μόνο πλάνο διατροφής! Η Μεσογειακή Διατροφή, η δίαιτα DASH και οι χορτοφαγικές δίαιτες αντιπροσωπεύουν καλύτερα αυτή τη στιγμή μια αντιφλεγμονώδη δίαιτα. Τα χαρακτηριστικά της είναι:

• Στοχεύει σε μια ποικιλία «αντιφλεγμονωδών» τροφίμων αντί για συγκεκριμένα διατροφικά συστατικά

• Έτσι εξασφαλίζει την ποικιλία φυτοχημικών, αντιοξειδωτικών και φυτικών ινών που φαίνεται να συνδυάζουν την προστατευτική δράση τους

• Δεν προβλέπει ποσοτικοποίηση των μερίδων ή περιορισμό θερμίδων

“Αντιφλεγμονώδη” τρόφιμα

• Φρούτα και λαχανικά

• Όσπρια

• Ολικής άλεσης σιτηρά

• Μονοακόρεστα λιπαρά (αβοκάντο, ελαιόλαδο, σπόροι και ξηροί καρποί)

• Πολυακόρεστα λιπαρά (καρύδια, λιναρόσπορος, λιπαρά ψάρια, θαλασσινά),

• Μαύρη σοκολάτα (70% κακάο)

• Μπαχαρικά και βότανα (κουρκουμάς, τζίντζερ)

Μπορούν τα συμπληρώματα διατροφής να βοηθήσουν;

Τα συμπληρώματα βιταμίνης D και ωμέγα-3 είναι εκείνα που συζητούνται περισσότερο ότι εξομαλύνουν τα συμπτώματα και καθυστερούν την εξέλιξη των αυτοάνοσων νοσημάτων. Υπάρχουν αρκετές εργαστηριακές μελέτες που προτείνουν έναν μηχανισμό δράσης σε αυτή τη κατεύθυνση:

• Η βιταμίνη D φαίνεται να ρυθμίζει μια σειρά γονιδίων που εμπλέκονται στη φλεγμονή όπως και τη λειτουργία των λευκοκυττάρων του ανοσοποιητικού σου.

• Τα πολυακόρεστα ωμέγα-3 λιπαρά, φαίνεται να εμποδίζουν τη σύνθεση των φλεγμονωδών κυτοκινών ενώ μειώνουν άλλους φλεγμονώδεις δείκτες όπως η CRP.

Γενικότερες αλλαγές στο τρόπο ζωής

Στα πλαίσια του δυτικού τρόπου ζωής όπου φαίνεται να κρύβεται το μυστικό για την απότομη αύξηση των αυτοάνοσων νοσημάτων, δεν περιλαμβάνεται μόνο η διατροφή ωστόσο. Κάποια ακόμη πράγματα που μπορείς να κάνεις είναι:

• Να υιοθετήσεις τακτική σωματική δραστηριότητα. Δες το σαν μέρος των “to do” σου αν αυτός ο τρόπος δουλεύει καλύτερα για σένα! Και είναι το ίδιο σημαντικό με το να μειώσεις το χρόνο σου μπροστά σε οθόνες και την καθιστική ζωή.

• Να αναπτύξεις τρόπους διαχείρισης του άγχους. Τεχνικές χαλάρωσης όπως οι αναπνοές, η γιόγκα μπορούν να βοηθήσουν, η επαφή με τη φύση, το παιχνίδι με τα κατοικίδια…

• Να εδραιώσεις συνήθειες επαρκούς ύπνου! Εξαιρετικά σημαντικό να κοιμάσαι 7-9 ώρες καθημερινά και να είναι ποιοτικός αυτός ο ύπνος κατά το δυνατό αξιοποιώντας κάποια ρουτίνα ύπνου και καλές συνήθειες διατροφής πριν από αυτό.

• Να αποφεύγεις το κάπνισμα. Δε χρειάζεται να το αναλύσουμε πιστεύω, μέχρι και στα πακέτα τους αναγράφονται οι συνέπειες υγείας.

• Να αποφεύγεις τη χρήση αντιβιοτικών με τη σύμφωνη γνώμη του ιατρού σου. Φαίνεται πως υπάρχει μία κατάχρηση των αντιβιοτικών στο δυτικό τρόπο ζωής και σε περιπτώσεις που δεν είναι απαραίτητο (αυτό συμβάλει σε μη θεμιτές αλλαγές της μικροχλωρίδας που συνδέεται με την θεωρία του “Leaky gut” πίσω από την εκδήλωση αυτοάνοσων).

Συμπερασματικά θα μπορούσαμε να πούμε πως η σωστή διατροφή, δεν συμβάλλει μόνο στη θωράκιση του ανοσοποιητικού συστήματος αλλά παίζει καθοριστικό ρόλο στην εύρυθμη λειτουργία του.

Η εφηβεία είναι μια απαιτητική ηλικιακή περίοδος έντονων αλλαγών, καθώς οι έφηβοι μαθαίνουν να διαφοροποιούνται από τους γονείς τους, αναπτύσσουν την ταυτότητά τους και προσπαθούν να γίνονται πιο ανεξάρτητοι. Οι διαδικασίες αυτές, φέρνουν εναλλαγές στον συναισθηματικό κόσμο των εφήβων (χαρά / λύπη, κατανόηση/θυμός) αλλά και στο σώμα τους αφού τα πάντα αλλάζουν.

Επομένως, ο συνδυασμός της εφηβείας με την εμφάνιση σοβαρών σωματικών ή ψυχικών ασθενειών επηρεάζειβαθιά την ανάπτυξη, την ψυχολογία και την κοινωνική ζωή του ατόμου.

Αν και οι έφηβοι θεωρούνται γενικά υγιής πληθυσμιακή ομάδα, υπάρχουν συγκεκριμένα σοβαρά νοσήματα που μπορεί να εκδηλωθούν ή να επιδεινωθούν σε αυτή την ηλικία.

Μία από αυτές τις νόσους είναι ο καρκίνος. Αν και σπάνιες, οι πιο συχνές μορφές σε εφήβους περιλαμβάνουν τα λεμφώματα (Hodgkin και non-Hodgkin), τη λευχαιμία και τους όγκους των οστών (π.χ. οστεοσάρκωμα).

Ο καρκίνος στην εφηβεία, δεν διαφέρει σε τίποτα από τον καρκίνο στην παιδική ηλικία, όσον αφορά τη νόσο. Επομένως ισχύουν όλα όσα αφορούν τον καρκίνο στα παιδιά. Η μόνη ειδοποιός όμως διαφορά είναι η ηλικία και είναι σημαντικό να τη λάβουμε υπόψη μας κατά της διάρκεια που ο έφηβος νοσεί ή έχει εμπειρία καρκίνου.

Υποστήριξη εφήβων με καρκίνο

Για να μπορέσουμε να φανούμε υποστηρικτικοί στους εφήβους που νοσούν από καρκίνο, παρακάτω αναφέρονται μερικές ιδέες για το πώς θα μπορούσατε να βοηθήσετε έναν έφηβο με καρκίνο:

• Προσφέρετέ του ανακούφιση και συμπαράσταση

• Συμπεριλάβετε τον έφηβο σε όλες τις συζητήσεις σχετικά με τη διάγνωση και το θεραπευτικό πλάνο

• Ενθαρρύνετέ τον να κάνει ερωτήσεις (οι γονείς διερευνήστε για πιθανές μη εκφρασμένες ερωτήσεις)

• Δώστε του πληροφορίες σχετικά με την τυπική συναισθηματική αντίδραση στην διάγνωση του καρκίνου

• Επαναλάβετε διαβεβαιώσεις ότι δεν προκάλεσε ο ίδιος τον καρκίνο

• Ασχοληθείτε με υπαρξιακές ανησυχίες ή ερωτήματα, όπως «γιατί σε μένα», ή ενθαρρύνετε άλλους να ασχοληθούν με αυτά

• Ενθαρρύνετε τον έφηβο σας να μοιραστεί τα συναισθήματα του με κάποιον: τους γονείς, την οικογένεια, τους φίλους, με κάποια ομάδα ή με άλλους

• Να είστε πρόθυμοι να δεχτείτε κάποια διστακτικότητα στην έκφραση των σκέψεων και των συναισθημάτων

• Ενθαρρύνετέ τον να κρατάει κάποιο ημερολόγιο ώστε να εκφράζει πως νιώθει

• Επιτρέψτε του προσωπικό χρόνο και χώρο, για να μένει μόνος, αλλά και να συζητήσει ιδιαιτέρως με κάποιον από τη θεραπευτική ομάδα

• Διαβεβαιώστε τον ότι όλοι σας –οι γονείς και τα άλλα μέλη της οικογένειας– είστε σε θέση να διαχειριστείτε αυτήν την κρίση και να βοηθήσετε ο ένας τον άλλον για να την ξεπεράσετε

• Ασχοληθείτε με συναισθήματα θυμού και απογοήτευσης, ακόμα κι αν αυτά δεν έχουν ειπωθεί

• Εκμεταλλευτείτε τη θεραπευτική ομάδα, για να μάθει ο έφηβος νέους τρόπους διαχείρισης του προβλήματος

• Βοηθήστε τον έφηβο να μοιράζεται τα νέα για την διάγνωση και την θεραπεία με τους φίλους και τους συμμαθητές του και να κρατά επικοινωνία μαζί τους

• Κανονίστε επισκέψεις των αδερφών και των φίλων

• Φτιάξτε ένα πρόγραμμα με την ομάδα και τους δασκάλους του σχολείου, για την αναπλήρωση των μαθημάτων αλλά και για την επιστροφή στο σχολείο και τις όποιες πιθανές δυσκολίες

• Κάντε σίγουρο ότι υπάρχει λίγη διασκέδαση και ευχαρίστηση στην κάθε μέρα, βρείτε μαζί του τρόπους για αυτό.

• Στραφείτε στο χιούμορ για να αντιμετωπίσετε την απογοήτευση• Βοηθήστε το παιδί σας να δημιουργήσει επαφή με άλλους έφηβους ασθενείς, εφόσον το επιθυμεί

Θυμηθείτε, πως όσο δύσκολα κι αν είναι η εφηβεία και ο καρκίνος, όταν υπάρχει αγάπη, κατανόηση και η κατάλληλη ολιστική στήριξη, η εφηβεία τελειώνει και ο καρκίνος μπορεί να νικηθεί!

Ο καρκίνος είναι μια από τις πιο καταστροφικές καταστάσεις στην ιατρική επιστήμη, που επηρεάζει όχι μόνο τους ενήλικες αλλά και τα παιδιά όλων των ηλικιών. Ο καρκίνος συμβαίνει όταν κάποια μη φυσιολογικά κύτταρα του σώματός μας αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα. Αν και οι παιδιατρικοί καρκίνοι (παιδικός καρκίνος) είναι σπάνιοι, η κατανόηση των τύπων και των θεραπειών μπορεί να βοηθήσει τους γονείς, τους φροντιστές και τους ασθενείς να βοηθήσουν στην αποτελεσματική πλοήγηση αυτής της επικίνδυνης ασθένειας.

Τύποι καρκίνου στα παιδιά

Υπάρχουν διάφοροι τύποι καρκίνου που είναι πολύ συνηθισμένοι στα παιδιά, μερικοί από αυτούς είναι συγκεκριμένοι για ένα εύρος ηλικιών. Μπορεί επίσης να εμφανίσουν διαφορετικά συμπτώματα σε διαφορετικά παιδιά ανάλογα με τη θέση του όγκου. Εδώ είναι οι πιο συχνοί καρκίνοι που εμφανίζονται στα παιδιά:

Λευχαιμία:

Η λευχαιμία είναι ο πιο συχνός καρκίνος μεταξύ των παιδιών ηλικίας 0 έως 14 ετών. Σχεδόν το 30 έως 35% των ασθενών με καρκίνο προσβάλλονται από λευχαιμία παγκοσμίως. Είναι ο καρκίνος του αίματος και του μυελού των οστών (Τα ερυθρά αιμοσφαίρια παράγονται από τον μυελό των οστών). Στη λευχαιμία, ο μυελός των οστών παράγει μια άνευ προηγουμένου ποσότητα μη φυσιολογικών λευκών αιμοσφαιρίων, τα οποία καταστρέφουν τα υγιή αιμοσφαίρια στις φλέβες. Η λευχαιμία χωρίζεται σε υπο κλάδους που είναι:

• Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία (ALL): Αυτή είναι η πιο συχνά εντοπιζόμενη μορφή λευχαιμίας στα παιδιά, που επηρεάζει το μυελό των οστών και τα λεμφοκύτταρα (Λευκά Αιμοσφαίρια).

• Οξεία μυελογενής λευχαιμία (ΟΜΛ): Αυτός είναι ένας σπάνιος τύπος λευχαιμίας αλλά είναι πολύ επιθετικός. Επηρεάζει τα μυελοειδή κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος. Τα μυελοειδή κύτταρα είναι ένας άλλος τύπος λευκών αιμοσφαιρίων.

συμπτώματα: Τα συμπτώματα της λευχαιμίας περιλαμβάνουν συχνές λοιμώξεις, πυρετό και ρίγη, πόνο στα οστά ή στις αρθρώσεις και εύκολη αιμορραγία.

Όγκοι εγκεφάλου:

Οι όγκοι του εγκεφάλου είναι ο δεύτερος πιο συχνός καρκίνος στα παιδιά. Μπορεί να αναπτυχθεί σε οποιοδήποτε μέρος του εγκεφάλου και μπορεί να επηρεάσει άλλες σωματικές λειτουργίες ανάλογα με την πληγείσα περιοχή του εγκεφάλου. Έχει δύο κλάδους: πρωτογενή (όγκος που προκύπτει μέσα στον εγκέφαλο) και μεταστατικό (όγκος που προκύπτει από άλλα μέρη του σώματος και φτάνει στον εγκέφαλο). Το DNA των κυττάρων του εγκεφάλου υφίσταται κάποιες αλλαγές, που οδηγούν σε όγκους του εγκεφάλου. Εδώ είναι τα διάφορα είδη όγκων:

• Γλοιώματα: Το Glimas είναι ένας όγκος που ξεκινά από τα νευρογλοιακά κύτταρα του εγκεφάλου, αυτά είναι τα κύτταρα που βοηθούν στην υποστήριξη και προστασία των νευρικών κυττάρων.

• Επενδυμώματα: Έχουμε δευτερόλεπτα γεμάτα υγρά που ονομάζονται κοιλίες στον εγκέφαλό μας. αυτός ο τύπος όγκου ξεκινά από την κυτταρική επένδυση αυτών των κοιλιών.

• Μυελοβλαστώματα: Αυτός ο όγκος συνήθως αναπτύσσεται από την παρεγκεφαλίδα του εγκεφάλου. η παρεγκεφαλίδα βοηθά στην ισορροπία και τον έλεγχο της κίνησης του σώματος.

συμπτώματα: Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν πονοκεφάλους, δυσκολία στην ισορροπία κατά το περπάτημα, ναυτία, έμετο και αλλαγές συμπεριφοράς.

Νευροβλάστωμα:

Είναι ένας τύπος καρκίνου που αναπτύσσεται πιο συχνά σε παιδιά ηλικίας κάτω των 5 ετών. Το νευροβλάστωμα είναι ένας καρκίνος που επηρεάζει τα νευρικά κύτταρα και εντοπίζεται συχνότερα στα επινεφρίδια (Βρίσκεται πάνω από τα νεφρά, που βοηθά στην καταστολή της υψηλής αρτηριακής πίεσης). Μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε άλλα μέρη του σώματος, όπως η λεκάνη, η κοιλιά, ο λαιμός ή το στήθος.

συμπτώματα: εξαρτώνται από τη θέση του όγκου, αλλά πιο συχνά περιλαμβάνουν οίδημα γύρω από την πληγείσα περιοχή που είναι ο λαιμός, η κοιλιά ή το στήθος, η ανεξήγητη απώλεια βάρους και ο πυρετός.

Όγκος Wilms: (Καρκίνος Νεφρού)

Ο Wilms είναι ένας καρκίνος των νεφρών που επηρεάζει παιδιά ηλικίας 3 έως 4 ετών. Είναι ένας σπάνιος τύπος καρκίνου, αλλά ευτυχώς ιάσιμος. Η αιτία αυτού του καρκίνου είναι ακόμα άγνωστη, αλλά πιθανότατα οφείλεται σε κληρονομικές γενετικές μεταλλάξεις στο DNA.

συμπτώματα: συμπτώματα περιλαμβάνουν αίμα στα ούρα, πυρετό, πρήξιμο και πόνο στην κοιλιά.

Λέμφωμα:

Το λέμφωμα είναι μια άλλη παραλλαγή του καρκίνου του αίματος που επηρεάζει το ανοσοποιητικό και το λεμφικό σύστημα ενός ατόμου. Το λέμφωμα διαφέρει από τη λευχαιμία ως προς την προέλευσή του και το προσβεβλημένο τμήμα του. Το λέμφωμα αναπτύσσεται στο λεμφικό σύστημα του σώματος και επηρεάζει τα λεμφοκύτταρα, τα οποία είναι τα κύρια συστατικά του ανοσοποιητικού συστήματος. Το λέμφωμα είναι επίσης δύο τύπων:

• Λέμφωμα Hodgkin: Αν και είναι πιο κοινός τύπος λεμφικού καρκίνου στους ενήλικες, μπορεί να επηρεάσει τα παιδιά σε ορισμένες περιπτώσεις.

• Λέμφωμα μη Hodgkin: Αυτός ο τύπος λεμφώματος είναι πολύ κοινός στα παιδιά και επηρεάζει κυρίως τον σπλήνα, τον μυελό των οστών και τους λεμφαδένες.

Συμπτώματα εξαρτώνται από τον τύπο του λεμφώματος, με το πιο κοινό να είναι οίδημα των λεμφαδένων, πυρετός, νυχτερινές εφιδρώσεις και κόπωση.

Θεραπείες για τον Παιδιατρικό Καρκίνο

Οι θεραπείες του παιδικού καρκίνου εξαρτώνται από διάφορους παράγοντες, όπως η ηλικία του παιδιού, η εντόπιση του καρκίνου, ο τύπος του καρκίνου και το επίπεδο εξάπλωσης του καρκίνου. Ο κύριος στόχος της διαδικασίας θεραπείας είναι η αφαίρεση των προσβεβλημένων κυττάρων αφαιρώντας τα καρκινικά κύτταρα χωρίς να προκαλείται όσο το δυνατόν μικρότερη βλάβη στα υγιή κύτταρα. Ακολουθούν μερικές κοινές θεραπείες για τον καρκίνο:

1.Χειρουργική

Η χειρουργική επέμβαση είναι η πρώτη γραμμή άμυνας στη θεραπεία του παιδικού καρκίνου. Ο στόχος είναι να αφαιρέσετε τον προσβεβλημένο ιστό χωρίς να βλάψετε άλλους υγιείς ιστούς. Η χειρουργική επέμβαση είναι πιο κοινή στη θεραπεία του Wilms ή των όγκων του εγκεφάλου, επειδή οι όγκοι μπορούν να αφαιρεθούν εύκολα από αυτά τα μέρη.

2.Ανοσοθεραπεία

Η ανοσοθεραπεία είναι μια σύγχρονη θεραπεία στην οποία το φυσικό ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού εκπαιδεύεται να αναγνωρίζει και να καταπολεμά τα καρκινικά κύτταρα. Αυτή η θεραπεία χρησιμοποιείται όταν άλλες παραδοσιακές θεραπείες δεν λειτουργούν για συγκεκριμένους τύπους καρκίνου όπως το νευροβλάστωμα.

3.Ακτινοθεραπεία

Η ακτινοθεραπεία γίνεται με βομβαρδισμό ακτίνων υψηλής συχνότητας για την εξόντωση ή την καταστροφή των καρκινικών κυττάρων. Χρησιμοποιείται πριν από τη χειρουργική επέμβαση για τη συρρίκνωση του όγκου ή μετά από χειρουργική επέμβαση για την καταστροφή του εναπομείναντος όγκου. Αυτή η θεραπεία εφαρμόζεται συχνότερα σε περιπτώσεις λευχαιμίας και όγκων εγκεφάλου.

4.Χημειοθεραπεία

Η χημειοθεραπεία γίνεται όταν η χειρουργική επέμβαση από μόνη της δεν μπορεί να βοηθήσει στη θεραπεία του καρκίνου. Αυτή η θεραπεία γίνεται όταν ο καρκίνος έχει φτάσει στο στάδιο της μετάστασης, όπου αρχίζει να εξαπλώνεται σε άλλα μέρη του σώματος. Ισχυρό φάρμακο από το στόμα ή IV σειράς χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του καρκίνου, ο οποίος μπορεί επίσης να οδηγήσει σε ορισμένες παρενέργειες όπως ναυτία και απώλεια μαλλιών. Δεν καταστρέφει μόνο τα καρκινικά κύτταρα αλλά και τα υγιή κύτταρα.

5.Στοχευμένες θεραπείες

Οι στοχευμένες θεραπείες είναι η νέα προσέγγιση στη θεραπεία του καρκίνου. Αυτή η θεραπεία βασίζεται στη μελέτη γενετικών μεταλλάξεων και στη στόχευση συγκεκριμένων κυττάρων. Διαφέρει από τη χημειοθεραπεία γιατί, σε αντίθεση με τη χημειοθεραπεία, η οποία καταστρέφει καρκινικά και υγιή κύτταρα, στοχεύει μόνο τα προσβεβλημένα κύτταρα, καθιστώντας την πιο αποτελεσματική και απαλλαγμένη από παρενέργειες.

Συμπερασματικά,

Οι παιδικοί καρκίνοι είναι από τις πιο δύσκολες διαγνώσεις, αλλά η σύγχρονη θεραπεία έχει βελτιώσει δραματικά την επιβίωση από τους περισσότερους παιδικούς καρκίνους τις τελευταίες δεκαετίες. Οι τρεις πιο συχνοί καρκίνοι στα παιδιά είναι η λευχαιμία, οι όγκοι του εγκεφάλου και το λέμφωμα, αλλά σε καθένα από αυτά, η σωστή θεραπεία σημαίνει ότι πολλά παιδιά με καρκίνο θα ζήσουν υγιή, παραγωγική ζωή. Η θεραπεία συχνά περιλαμβάνει έναν συνδυασμό χειρουργικής επέμβασης, χημειοθεραπείας, ακτινοθεραπείας και νεότερων θεραπειών, συμπεριλαμβανομένης της ανοσοθεραπείας και στοχευμένων θεραπειών. Καθώς η έγκαιρη ανίχνευση και η έγκαιρη θεραπεία συχνά φαίνεται να είναι η καλύτερη προσέγγιση για τη θεραπεία του παιδικού καρκίνου, θα ήταν πολύ ωφέλιμο για τους γονείς και τους φροντιστές να γνωρίζουν τα σημεία και τα συμπτώματά του.